Een marathon rennen

Een tijd lang lag het hardlopen echt even stil, ik had mezelf een belofte gedaan om pas weer te gaan rennen als ik nieuwe en goede hardloopschoenen gekocht had. Toch heeft de wil om te rennen het gewonnen van de nieuwe schoenen en is het tijd voor een uitdaging.

Door het vasten voelde ik me eigenlijk al fit en slank genoeg, zo nu en dan deed ik eens een yogalesje en een paar push ups, maar meer ook eigenlijk niet. Ik had ook geen schuldgevoel of enorme drang om te sporten. Natuurlijk miste ik het sporten wel en was ik stiekem een beetje jaloers als ik zondagochtend mensen lekker zag hardlopen terwijl ik achter de kinderwagen liep. Ik had tenminste beweging, zei ik tegen mezelf.

De smaak te pakken

Zoals je op mijn Instagram hebt kunnen zien, heb ik het hardlopen toch weer opgepakt. Wel nog op mijn oude schoenen, want de verhuizing kreeg prioriteit op geldgebied. Natuurlijk dacht ik na de eerste keer rennen direct: ‘Ik ga een marathon rennen, de marathon van New York’. Een leuk doel en het zou een droom zijn die uitkomt, maar ik riep mezelf wel even terug. Dit doel is te snel en te groot. Als je jezelf een gewoonte wilt aanleren, doe je dat in kleine stapjes.

Klein beginnen

Een marathon rennen lijkt me fantastisch! Echt waar, maar laten we niet te hard van stapel lopen. Ik wil beginnen met de vijf kilometer goed onder de knie te krijgen en op mijn ‘Last minute bucketlist before 30’ heb ik als doel neergezet dat ik vóór mijn dertigste 10 kilometer wil kunnen rennen.

Nu wissel ik het rennen en lopen nog af, mijn doel is voorlopig om de vijf kilometer zonder onderbreking te kunnen rennen. De laatste keer rennen ging moeizaam en ik moest mezelf ook hier even terugroepen. Ik wilde direct meer en harder en langer. Ik heb mezelf gedwongen om het af te wisselen met lopen, vooral om blessures te voorkomen en gemotiveerd te blijven.

Meer lezen? Check hieronder mijn recente berichten:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *