Het begin is er

Fit voor mijn dertigste, één van de punten op mijn ‘My personal bucketlist before 30’. Het lijkt nog zo ver weg, maar voor je het weet is het alweer 2020 en heb ik nog steeds geen fit lichaam. Tijd om aan de slag te gaan (en te blijven).

Drie weken geleden ben ik begonnen mezelf een nieuwe gewoonte aan te leren volgens de Japanse Kaizen-methode. Ik ben begonnen met iedere dag vijf push-up’s te doen. Op sommige dagen deed ik er tien, op sommige dagen maar vier. Het bleef best lang, best zwaar. Dit had ik eigenlijk niet verwacht. Gelukkig zijn het er dan maar vijf per dag en was het geen opbouwend schema waar ik er binnen een maand vijfentwintig zou moeten kunnen.

Afgelopen weekend voelde ik tijdens de dagelijkse push-up’s ineens een verschil. Mijn armen voelde eindelijk sterker. Dat motiveerde me om meer te gaan doen. Zondagmiddag pakte ik spontaan mijn yogamat en deed ik mijn oude, vertrouwde yogasessie.
Tot mijn zwangerschap deed ik namelijk elke ochtend yoga en man, wat mis ik die routine. Met een dikke buik was yoga niet echt meer te doen en met stuwing of een aandacht vragende baby op de achtergrond was ook niet zo’n succes.

Hello 5.30 AM

In de avond yoga doen past niet bij mij, dus zit er voor mij dus maar één ding op, eerder opstaan dan mijn baby. Mijn kleine meisje wordt meestal rond de klok van zes uur wakker en dan begint onze ochtendroutine. Mijn wekker gaat dus nu om half zes. Het was niet eens pittig, ik had er zin in. Enthousiast pakte ik mijn yogamatje en startte ik met de ‘7 day yoga challenge’ van Sarah Beth – my favorite.
Denk trouwens niet dat ik een nu direct een half uur of een uur yoga aan het doen ben, ook hier start ik klein.


Great things are done by a series of small things brought together.

Vincent van Gogh

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *