Leven in het hier en nu

Bewust leven, puur zijn en genieten van de kleine dingen. Allemaal punten op mijn prioriteitenlijstje. In theorie klinkt dat heel mooi, maar in de praktijk veel moeilijker terug te krijgen als het even weg is, vooral in periodes van drukte.

Leven in het hier en nu, de dingen accepteren zoals ze zijn, mooie momenten creƫren, stil staan bij overgangen. 80% van de tijd leef ik volgens deze normen, ik zoek steeds meer rust, maak bewuste keuzes en besef hoeveel waardevolle mensen, spullen en momenten ik in mijn leven heb. Toch ervaar ik de laatste weken onrust in mijn lijf, die piekte toen we op jacht waren naar een nieuwe bank. Die een vervelende onrust die ik een tijd niet ervaren heb. Hoe krijg ik dat weg?

Handen uit de mouwen

Een sterke eigenschap van mij is dat ik een aanpakker ben. Ik noem het express geen goede of slechte eigenschap, want deze eigenschap kan namelijk twee kanten op. Het grootste gedeelte van de tijd is het feit dat ik een aanpakker ben positief, het zorgt dat ik veel voor elkaar krijg en steek graag mijn handen uit de mouwen.
Dingen (her)organiseren geeft mij rust en orde. Opruimen is een hobby en een troep zal het bij mij nooit zijn. Zelfs met een kind en een rommelkont in huis is het hier netjes.

Mevrouwtje ongeduld

Een half jaar geleden kochten we een huis. De dag van dat het officieel van ons is komt in zicht. Vanaf begin oktober heb ik mezelf het startsein gegeven om voorbereidingen te treffen. Mijn aanpak-skills kunnen weer tevoorschijn komen en voor ik het wist waren de voorbereidingen die ik kon treffen alweer gedaan.
Nu is het wachten tot ons hummeltje een paar nachten bij opa en oma slaapt en wij echt alles kunnen klaarzetten. Verhuizen met een kind is toch even anders. Mijn handen jeuken, ik wil dingen doen!
De onrust giert door mijn lijf en ik kan de rust moeilijk terugvinden, ik maak talloze lijstjes in mijn hoofd en op papier, zodat ik tenminste het gevoel heb dat ik stappen maak, dat ik dingen doe.

Rust

Door die onrust eet ik de laatste weken meer lekkernijen, ik slaap slecht en ik dacht mijn hummel te horen huilen terwijl ze niet eens thuis sliep. Koekoek. Als tegenprestatie ben ik meer gaan lezen, vroeger naar bed gegaan, zelfs weer gaan hardlopen (op mijn oude schoenen, wat ik echt niet meer zou doen) en de natuur in gegaan.
Allemaal goede dingen, maar de onrust is er nog steeds. Ik denk dat als de verhuizing en het klussen eenmaal begonnen is, dat de rust terugkeert. Misschien hoort dit er wel bij. Gezonde spanning. De afgelopen vijf maanden dacht ik de hele verhuizing chill aan te pakken, tot het ineens dichterbij kwam. Iemand nog tips voor rust in deze periode?

Meer lezen? Lees hier mijn recente berichten:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *