Mijn bevallingsverhaal (part 1)

Morgen is mijn kleine hummel jarig, een echte mijlpaal zo’n eerste verjaardag. Een mooi moment voor een terugblik naar de dag dat zij geboren is. Aangezien mijn bevalling ook al een dag eerder begon, krijgen jullie het verhaal ook in twee delen. Dit is het eerste deel van mijn bevallingsverhaal.

De uitgerekende datum was 21 september 2018, ik was er van overtuigd dat ik netjes die dag zou bevallen, punctueel als ik ben. Een prachtige datum, het begin van de herfst, ik vond het een mooie start voor mijn meisje. Echter, zij dacht daar anders over. Drie weken eerder dan verwacht, braken mijn vliezen en begon de bevalling.

Babyshower

Mijn vriendinnen waren iets aan de late kant met de babyshower, ze zochten een datum waarop echt de meeste mensen aanwezig zouden zijn en dat zou pas op 3 september zijn. Het was een warme zomerdag, ik zat naast Michiel in de auto en we reden weg van koffie en taart met zijn familie, op weg naar de tennisbaan. De ramen van de auto stonden wagenwijd open, heerlijk dat windje.
Michiel was ‘zijn tennisschoenen vergeten’ en we reden nog even langs huis om deze te halen. Hij parkeerde de auto en deed de ramen omhoog. Ik werd een beetje pissig, laat hij mij nu wachten in een snikhete auto. ‘Je moet even mee’, zei hij. Hoezo moest ik mee, dacht ik. Schoenen pakken en gaan, we zijn al aan de late kant en mijn maagzuur speelt ook op. Irritant dit. ‘Nee, je moet echt even komen’, zei hij. Er verscheen een klein lachje op mijn gezicht, is dit wat ik denk dat het is?

Verrassing

Daar stonden 20 vrouwen mij op te wachten, mijn eerste reactie was dan ook lekker on point: ‘Ik heb nog nooit zoveel vrouwen in mijn huis gehad.’ Mijn babyshower was echt oprecht leuk, grappige spelletjes, veel taart, heel veel mooie cadeaus voor de baby en mooie slingers en confetti op de grond. Echt een feest! Moe en voldaan zat ik achteraf op de bank, ik had een beetje opgeruimd, maar ik had beloofd niet álles op te ruimen en terug te zetten, dat zou ik aan Michiel overlaten. Normaal zou ik het toch doen, alles opruimen, maar het was best een lange dag en zo’n verrassing. Ik had het echt niet verwacht.
Een tweede verrassing zou zich ook snel aandienen. Niet Michiel die aangeschoten thuis kwam van de tennisvereniging en enthousiast vertelde dat er een pizza onderweg was. Nee, toen ik weer eens last had van maagzuur en naar de keuken rende om te spugen, braken mijn vliezen.

Naar het ziekenhuis

Michiel aangeschoten, een pizza onderweg én een baby onderweg. Wow. Dat moesten we even verwerken. We keken elkaar vol ongeloof aan. Het gaat gebeuren, we krijgen ons kindje te zien.
De verloskundige kwam langs en moest lachen toen ze mij zag staan, lekkend boven de confetti op de grond. Wat een timing. Aangezien de kleine hummel nog niet was ingedaald, moest ik naar het ziekenhuis. Kans op infectiegevaar. En aangezien Michiel had gedronken, moest ik zelf rijden.
Rond elf uur in de avond liepen we over het parkeerterrein bij het ziekenhuis, het was nog steeds warm buiten. In het ziekenhuis werd ik aangesloten op de monitor. We moesten wachten tot ze zou indalen. Rond twee uur ’s nachts was ze ingedaald en begonnen de weeën heel lichtjes te komen. We reden terug naar huis, want ik was van plan om thuis te bevallen.


Lees deel 2 van mijn bevallingsverhaal morgen. Ondertussen wat anders lezen? Hieronder zie je mijn recente berichten:

Een gedachte over “Mijn bevallingsverhaal (part 1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *